روزمره گے هاے پسرے به نام سیزده

____________________________________________________________________________

مره گے ۳۰۱



بانو آمد ...

بانو با مهر آمد ...

بانو صدایش آمد ...

بانو خندید ...

و من هم ...

و گریه هم ...

بانو مثل روز اول بود ...

و من تازه متولد شده بودم ...

روزنه ها ...

هرچند توهم ...

هرچند خیال ...

می دانی بانو ...

عمریست با این توهمات و خیالات زنده ام

و حتی امشب ٫

که رویا نبود ٫

توهم نبود

و حتی اگر بود هم

به همین اندازه

زیبا و پر امید بود ...

بانو آمد ...

بانو خندبد ...

و من هم .

--------------------------------------

پ ن : دارد ٫ دارم

تاریخ ارسال: پنج‌شنبه 11 آبان 1391 ساعت 02:18 ق.ظ | نویسنده: سیزده | چاپ مطلب 0 نظر