روزمره گے هاے پسرے به نام سیزده

____________________________________________________________________________

مره گے ۳۲۰



بازگشتم ...

بازگشتم به سرزمین 

جایش ...

نامش ...

هیچه هیچش 

اهمیت ندارد 

سرزمین من

آنجاست که صبح ها

عطر نفسهایت 

در صورتم طلوع می کند 

و با بازدم هایت 

مرا سرمست می کند 

------------------------------------

پ ن : شاید حتما برگشتن ابطال شده

تاریخ ارسال: چهارشنبه 1 آذر 1391 ساعت 09:43 ق.ظ | نویسنده: سیزده | چاپ مطلب 1 نظر