X
تبلیغات
رایتل

روزمره گے هاے پسرے به نام سیزده

____________________________________________________________________________

نامربوطیه نیمه کاره



آخ خدا 

باید جای من بودی 

نیستی 

شک ندارم این تنها باریه که اگر بدونی !

حسودیت می شه  !

همیشه حسرت یه لبخندی واقعی رو لبامون داشتیم و داریم  

این روزها لبخند هست 

نمی زنم ٫ هست !

نمی دونی چه حسی داره !

نمی دونی چه زیبا دارخ ! حس رو می گم

احساس هایی که ...

بیا معامله ای بکنیم 

یک روز لبخند برای تو 

من رو به من باز گردون !!

نه نه !!!

معامله را فراموش کن !

من یک ثانیه هم این لبخند را به تو نمی دم .

من ! 

اگر شده بمیرم ! 

پیدام می کنم !

کاش بدونه این روزهام رو ! حال و هوام رو !!!

نبودنم رو !

بدونه و باور کنه !!!

------------------------------------------------

پ ن : اینبار از اون دفعه هایی بود می خواستم یه دنیا چیز بنویسم 

اصن هی اینور بنویسم اونور بنویسم درست مثه نامربوطی هام 

دست کشیدم ٫ این روزها مجبورم به سکوت ٫ مجبورم به گفتن حرفهایی

که شاید بشکونه ٬ بلرزونه ٬ برنجونه ٫ چاره ندارم خوب !!! 

تاریخ ارسال: پنج‌شنبه 2 آذر 1391 ساعت 12:00 ب.ظ | نویسنده: سیزده | چاپ مطلب 2 نظر