روزمره گے هاے پسرے به نام سیزده

____________________________________________________________________________

روزمره گے هاے پسرے به نام سیزده

____________________________________________________________________________

خانه ے خاطرات

حکایت عجیبی است داستان ما

در کوچه پس کوچه های خاطرات

چه می جویی

که می جویی

در امتداد این کوچه ی قدیمی و باریک

دربی کهنه و قدیمی

با کوبه ای زنگ زده

سالیان سال است بس که انتظار کشیده

فراموشش شده در انتظار چه بوده 

فقط می داند که باید منتظر باشد

اگر آدرسش را پیدا کردی 

آرام وارد شو

در و دیوار این خانه 

سالیان سال است

که دیگر توان قدمهای سنگین را ندارند

ساکت بیا

راستی 

از من به تو نصیحت

زیرزمین را فراموش کن

زیرزمین صندوقچه ی خاطرات دل خانه است

مبادا دلت بخواهد وارد شوی

که گرد و غبار در و دیوار بر شانه هایت بنشیند

که وقت تکاندنش 

سرفه ی خاطرات بفشارد گلویت را 

خاطراتی که عمری فشرد گلوی دل خانه را 

خاطراتی که در خشت خشت خانه رخنه کرده

که اگر نبودند این خاطرات

جانی برای پابرجا ماندن خانه نبود

خوب که بنگری درخت پیر گوشه ی حیاط

ظاهرش گویای همه چیز است 

اگر امروز خمیده و خشک است

دلیلش خاطراتی است

که هیچ گاه از دل خانه بیرون نرفته است

که اگر بیرون برود خانه ویران می شود

----------------------------

پ ن : نوشتنی زیاد بود اما جدیدا نمی دونم چه مرگمه

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.