روزمره گے هاے پسرے به نام سیزده

____________________________________________________________________________

روزمره گے هاے پسرے به نام سیزده

____________________________________________________________________________

اینجا کافه نیست

اینجا نه چهار دیواری است

نه اختیاری است

اگر دیواری هم هست

آن دیواری

که تو می پنداری نیست

اینجا سفره ی دل من است 

هر آن چه که می خواهم

هر آن چه که فریاد دارد

هر آن چه که غم دارد

هر آن چه که شادی دارد

همه و همه 

اینجا فاش می شود

اینجا باز می شود

اینجا اگر هم خانه است

قهوه خانه

یا که کافه نیست

اینجا خانه ی

عاشقانه ها

دلتنگی ها 

دلدادگی ها

و هر چه که به دل 

و به ما مرتبط می شود است 

اینجا مخاطبی ندارد

اگر دارد 

تنها مخاطب 

دلیل عاشقانه هایم است

دلیل دلتنگی هایم است

دلیل دلدادگی هایم است

و تنها ٫ کسی

رفتنم را جار زد  

گم شدنم را فریاد کشید

و بر در و دیوار کافه کوبانید 

و چه خوش آمد به مذاق کافه نشینان

و چه خوشحال شدند و آزین بستند در و دیوار کافه را

کسی نبود 

جز آنکه

اینروزها 

عاشقانه ها

یادش رفته

و بی راهه ها 

می گوید و در خیال خویش

دلتنگی و دلدادگی ست 

و من 

...

بگذریم

------------------------------------

پ ن : تا بحال دلم باور داشت عاشقانه های دنیا زیبایند و واقعی  

اما ٫ بتازگی ٫ اعتقاد دارد تمام حرفها صدای بوق و کرناست

رک و راست

ادعاست

باور خودم هم برایم محال شده

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.