روزمره گے هاے پسرے به نام سیزده

____________________________________________________________________________

روزمره گے هاے پسرے به نام سیزده

____________________________________________________________________________

نمے دانم

تفاوت دارد 

حال من

با حال تو

نوشته های من

با نوشته های تو

می نویسم خود را 

تنها به این امید

که می آیی

که می خوانی 

نه کسی دیگر

که کسی هم

نشانی ندارد

از من 

تنهای تنها

تو

نه نشانی 

نه ردپایی

نه هیچ

تنها دلم را

دلخوش می کنم

که آمد

که خواند

که... هیچ

نمی دانم

نمی دانم

-----------------------------------

پ ن : یعنی دوست داشتم تا فردا فقط بنویسم نمی دانم

اصن یه جوری امشب غریبم با خودم که تا بحال نبودم

این غریبی خیلی غریبه ٫ اصن .... نمی دونم ناک اوت شدم

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.