مرهّ گی ۲۱۲

---

---

(خسته ی درد)

بانو

داری آدمم می کنی !

که مجنون نشوم

که لیلا نشوی ؟

لااقل سیبی بچین

با هم می رویم جهنم

بخدا از این جا بدتر نیست

من خسته ام بانو ... خسته

-------------------------------

پ ن :خسته ام بخدا...

مرهّ گی ۲۱۱

---

---

(خودکشی)

هر بار که می آیی و بی تفاوت می گذری

به خودم می گویم ٫ ندید مرا ٫ حواسش نبود

می دانی ! نمی دانم صبر من تا کجا ادامه می یابد

ربطی به صبر ندارد ٫ شک ندارم روزی !!!

خودم را خودت را همه چیز را رها می کنم و می روم

قبل تر ها هم گفته ام ٫ فرهاد هم اگر باشد !!!

تا قیامه قیامت تیشه نمی زند ٫ هر چیزی اندازه ای دارد

خوب می دانم ٫ اشتباه می کنم

که از ابتدا برای تو عاشق اشتباه کردن بودم 

اما ٫ دست من نیست ٫ از اول هم نبوده ...

--------------------------------------------------

پ ن : خود اندیشی ٫ اندکی ... خودکشی

مرهّ گی ۲۱۰

---

---

(آرام بخش هایم)

بانو ٫ اگر می شود

چنان مستانه بیا

که تمام آرامش های دنیا بیایند

قول می دهم

خودخواهانه همه را بپذیرم.

--------------------------------------------------

پ ن : توهم و رویا پروری تنها تاثیر این بی مصرف ها...

مرهّ گی ۲۰۹

---

---

وقتی که نمی گویم

حرفهایی را که گفتنشان باید دارد

به ناچار مزه مزه می کنمشان

آرام آرام ٫ سخت ٫ می خورمشان

باید هم همه ی شان را

درد و دلتنگی بالا بیاورم .

------------------------------------

پ ن : آبستن نگاهت ٫ شاید ...

مرهّ گی ۲۰۸

---

---

(کش مکش)

این روزها بیشتر از تو و آغوشت

به یک لیوان گرم قهوه نیازمندم

این تنهایی ها ٫

مرا با خود می کشند...

مرا از جنس خود می کنند...

---------------------------------

پ ن : یادگارت که در این گنبد دوار ماندنی شد