تنها چیزی که باقی مانده بود
از تــــــــــــــــــــــــــــــــــو
ســــــــایـــــــــــــــــــــه ای
بـی جــــــان و لال بــــــــود
کــــــــــــه آســــمــــــــــــان
آن را هــــم از دلم گرفـــــــت
----------------------------
پ ن : و از آن روز از هوای ابری هم متنفر شدم
اگـــه قرار باشه بـه ــگـــ ـا بری ٫ چنان می ری
که چند نسل بعدت هم نمی تونن هیچ گهی بخورن
--------------------------------------
پ ن : بخدا راس می گم ٫ خیلی جدی ام ٫ همچین آدمی ام الان
و من
همانند
خوابی خوش
دلخوشیه الکی
-------------
پ ن : پر واضح
امـــــــروز نذر کردم بـــــــرای
هــــمـــــیشه در آرامش بودنت
و برای نـــــــــذری که ادا نشده
پیشاپیش دلم را قـــربانی کردم
تـــــــــنـــــــــــــها بــه این امید
که شاید نـــــــمک گیرشان کنم
که حاجت روایــــــــــــــــم کنند
—————————————————-
پ ن : دقیقا مثل چند روز گذشته … نه بیشتر
دنــــیــا را تــــــرک کردم بـه بـــهــــانه ی پیدا کردن
گــــــــــــم شده ام ٫ کــــــــــه گـــم شـــــــــــــــــــدم
-------------------------------
پ ن : حداقل مزیت سکوت اینه که پوستم رو داره
کلفت می کنه ٫ به زودی می تونم با کلی جونوره
پوست کلفت رقابت کنم ٫ دیدن یه چیزایی ... آره