روزمره گے هاے پسرے به نام سیزده
____________________________________________________________________________
روزمره گے هاے پسرے به نام سیزده
____________________________________________________________________________درباره من
اینجا کسے مے نویسد
که نه خسته است
و نه دل شکسته ٫
اینجا فقط یک
پسرک خیلے معمولے مے نویسد
چه خوانده شود و چه خوانده نشود ٫
هیــچ اتفاقے در دنیایش رخ نخواهد داد ٫
در دنیاے من ٫
تنها من هستم و چند برگے خـاطره
و گمشده اے که سالهاست
که دیگر نیست
و من دنیا را ترک کردم
به بهانه ے پیدا کردن گم شده ام ٫
که گم شدم
تو... هم که نیایـے ٫
تو... هم که نخوانے..............
چیزے هم مگر از این دنیا کم مے شود
ادامه...
مره گے ۲۹۶
رسم دنیاست
این روزها
این گونه
وگرنه تقصیر از تو نیست
که من هنوز
تو را
با همان شناسه ی خاصت
صدا می کنم
و تو پاسخ می دهی !!! شما؟؟؟
---------------------------------------------
پ ن : ...
مره گے ۲۹۵
این روزها
تراس قدیمیه خانه ی پدری
تنها جایی است که مرا کمی در خود
آرام نگه می دارد
به یاد کودکی هایی که اینجا
آرام و بی صدا
وقتی همه در خواب ظهرانه می رفتند
شروع می شد
می نشینم
ساعت ها نگاه می کنم
خویش را
و کودکی هایم را
------------------
پ ن : ایران
در دست تعمیر
بخدا این مره گی نیست
فقط چون می دونم یکی دو تا از دوستام پیگیرن اینو پست کردم
یکی دو تا رو می دونم بقیه رو نمی دونم ...
وب سایتم در حال تغییر و تحوله اما بعد از چند ساعت بر می گردم
--------------------------------------------------------------
پ ن : چه پی نوشتی آخه ...
مره گے ۲۹۳
مره گی هایم ٫
احساسات هرز رفته ای هستند
که رفته اند ٫
دیگر نمی شود کاری برایشان کرد
هر چند اگر بعد ها به جایش جاری گردد
اما ٫ تمامی این ها را به خود بدهکارم
تمامی این احساساتی که هرز رفته اند
مانند ٫ یک دوستت دارم گفتن ...
که تا به امروز خیلی هایشان
هرز رفته اند و بدهکارم
--------------------------------------
پ ن : هزیان های بعد از حمله