مے خــــوا - نم - ند - هم - هد

او که چیزی نگفت

لااقل آن شب نگفت

تنها می بالید

به داستان محبتتان

که می بینی

نمی شود

نمی توانیم

می رویم

اما

نمی رویم

تنها ادایش

نه ادایش را هم

نمی توانیم

می دانست

با تمام وجود باور داشت

که داری زر می زنی

حرفهایش

مشتی مزخرف

و خوزعبلات است

مشغول زر زدن هستی

اما

:ناگهان

می داند

باور نمی کنم

می داند

که می دانم

که زر می زند

ادا در می آورد

دروغ است

خنده دار است

اما

نکند مانده بوده

در دلش

و حالا

میان این حرفهایش

قاطی می کند

هم میزند

و به خورد من می دهد

نمی دانم

و همچنان می خوانمشان

می خوانمشان

می خوانم

می خوا

...

-------------------------------------------------------

پ ن : مصیبت نامه ای گریان شد که خواندنش در توان من نیست ٫ مرد نامرد می خواهد

مرّه گے ۵۲

صبح که بیدار شدم 

صدات کردم 

اصلا هم به روی خودم نیاوردم 

که نیستی 

که نیستم

---------------------------

پ ن : دست من نیست ٫ از اولم نبود 

برف

اولین روز برفی اولین روز بی من

 ---------------------------

 پ ن : هماهنگیه طبیعت با تو

...

vali man mikham beri

mikham bara hamishe beri

na pool dari mano saport koni

na miyai iran

man yekiyo mikham pisham bashe

senamam dige bala rafte

"اما ٫ دوست دارم با همۀ بدبختیامون"

------------------------------------

پ ن : آخـــــــــــرین یادگاری های تو

بشدت در تلاشم که خیلی زود باور کنم

مرّه گے ۵۱

من تموم قصه هام قــصـه ی تـوست 

اگه غمگینه ٫ اون از غـصه ی تـوست 

----------------------

پ ن : عمرا اگـــه بفهمی ٫ نفـهــــــم